به او بگویید دوستش دارم با صدای آهسته ..

آهسته تر از صدای بال پروانه ها....

به او بگویید دوستش دارم باصدای بلند...

بلند تر از صدای پرواز کبوتران عاشق.....

به او بگویید دوستش دارم نیاز به صدای بلند یا آهسته نیست ....

فریا د دوستت دارم را می توان با تپش یک قلب به تمام جهانیان رساند...

پس بگذار بدون هیچ شرمی بگویم دوستت دارم...

فرنوش جون

زن و مردجوانی سواربرموتورسیکلت گرم صحبت بودند.مرد خیلی سریع می راند.

زن گفت : کمی یواش تربرو.

مرد گفت : به شرط این که بگی دوستت دارم !!!!

 زن گفت :« دوستت دارم » دوباره زن گفت : تو رو خدا یواش برو .

 مرد گفت : به شرط اینکه کلاه ایمنی منو ورداری و بذاری سر خودت!!!

زن با تعجب این کار را انجام داد و اما......
روز بعد در روزنامه خبری منتشر شد : زن و مرد جوانی به علت بریدن ترمز

موتور سیکلت خود به ساختمانی برخورد کرده و یک نفراز سرنشینان آن جان

باخته است!!!!!!!!!!!!!!

آره.. مرد میدونست ترمز بریده شده ولی به عشقش نگفت و می خواست برای

آخرین بار کلام زیبای دوستت دارم رو از زبون عشقش بشنوه و با کار خود

میخواست عشقش زنده بمونه و خودش در این حادثه ... .

تو کجا خواهي زيست
من در آن جايي خواهم زيست
که صفايش به صفاي گل شبدر باشد
و در آنجا که رسد مهر به سرتاسر خاک
و در آن خاک که بر هم بزند دانه غم
و کسي کم نکند سبزي برگ ، سرخي گل
من در آنجا زندگي خواهم کرد که ،
مباد  دلي از خار گل سرخ مکدر بشود
يا دو چشمي که شود چشمه اشک
و دلي کز قدم فصل خزان زرد شود
من به آن جا متعلق هستم
که نباشد بي آبي بي برگي
و اگر ذره اي از آب روان کم بشود
همه چون نم نم باران باشند
من زمينم آنجاست
که گل و سبزه و سرو
همه يکسان طلبند نور ز مهتاب  ز مهر
و هَزاران همه از جان بشوند عاشق گل
و نه از لطف رخ و سرخي گل
و در آن جا که گل سرخ نگويد به علف چون من نيست
و دگر هرچه در آن جاست همه ، صبح اميد به هم مژده دهند
مهر من آن جايي است
که دل ها همه در تاريکيف
چشم ها نوراني،
سينه ها مهتابيف
آرزوها خوبي،
زندگاني نيکي است.
و در آن جا که قلوب ميزبان دل مجنون باشد
و در آن خاک
که عشق ازلي
همچو ذرات هوا در همه جا پخش شود
و همه دل ها به سوي مهر ربوبي باشد
و سراسر آن جا همه سبز و همه سبز
مملو از ياد گل و عشق به محبوب شود.

                  ستایش کردم ، گفتند خرافات است

                             عاشق شدم ، گفتند دروغ است

                                       گریستم ، گفتند بهانه است

                                                   خندیدم ، گفتند دیوانه است

دنیا را نگه دارید ، می خواهم پیاده شوم !

« دکتر علی شریعتی »

 خداوند فرمودند : هر وقت بنده ای با من سخن میگوید چنان به حرفهای او گوش میدهم که گویی به جز او بنده دیگری ندارم

 ولی او چنان سخن می گوید که انگار من خدای همه هستم الا او

گاه زير لب باخود زمزمه ميكنم
كاش نقاشي ماهر بودم
كه در مبحس تنهايي خود
طرح چشمان تورا ميكشيدم

       تو همان عابری هستی

      که خزان دلم را با گامهایت

          بهار عشق کردی

           تو تکرار بارانی

     و نگاهت تابلوی قشنگ شبی زیباست

           که مرا می خواند

             به که باید گفت  :

                                     " دلم آواره توست "

عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه نداشتن کسی است که

الفبای دوست داشتن را برايت تکرار کند و تو از او رسم محبت بياموزی.

عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه گذاشتن سدی در برابر

 روديست که از چشمانت جاری است.

عميق ترين درد زندگی مردن نيست

بلکه پنهان کردن قلبی است که به اسفناک ترين حالت شکسته است.

عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه نداشتن شانه های

محکمی است که بتوانی به آن تکيه کنی و از غم زندگی

برايش اشک بريزی.

عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه ناتمام ماندن قشنگترين

داستان زندگی است که مجبوری آخرش را با جدايی به سرانجام برسانی.

عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه نداشتن يک همراه

واقعيست که در سخت ترين شرايط همدم تو باشد.

عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه به دست فراموشی سپردن

قشنگ ترين احساس زندگی است.

عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه يخ بستن وجود آدمها و بستن

چشمهاست